Berina Škrijelj
Η Berina Škrijelj είναι ιατρός και ειδικευόμενη στη γναθοπροσωπική χειρουργική, με έργο που συνδέει την κλινική ιατρική, την εκπαίδευση, τη νεολαία και την κοινωνική συμμετοχή. Ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την αξιοπρέπεια των ασθενών, την ισότιμη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, την ιατρική δεοντολογία και τον τρόπο με τον οποίο η επικοινωνία και οι θεσμοί επηρεάζουν την εμπειρία της φροντίδας. Παράλληλα με την ιατρική, ασχολείται με τη φωτογραφία και την οπτική αφήγηση.
Κείμενα συγγραφέα
Είκοσι λεπτά ανθρωπιάς
Τι συμβαίνει όταν, για είκοσι λεπτά, άγνωστοι σταματούν να βλέπουν ο ένας τον άλλον ως πολιτικές κατηγορίες, προφίλ ή μέλη της «άλλης πλευράς» και απλώς χορεύουν μαζί; Μια παράσταση δρόμου στο Βερολίνο ανοίγει ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα: πόσο ανάγκη έχουν οι κοινωνίες από χώρους όπου οι άνθρωποι μπορούν απλώς να βρίσκονται μαζί, χωρίς να διαφωνούν, να αγοράζουν ή να χρειάζονται έναν εχθρό;
Δουλεύαμε άρρωστοι για να φτάσουμε στη σύνταξη. Και μετά ψάχνουμε το ελιξίριο της νεότητας
Για χρόνια, το να πηγαίνει κανείς στη δουλειά παρά την ασθένεια παρουσιαζόταν ως υπευθυνότητα και αφοσίωση. Όμως το σώμα δεν γνωρίζει εργασιακή προϋπηρεσία και η σύνταξη δεν μπορεί να επιστρέψει την υγεία, την ενέργεια και τα χρόνια που ξοδέψαμε περιμένοντας να αρχίσει η ζωή αργότερα.
Η λευκή ιατρική ποδιά και η «Φάρμα των Ζώων»: Ποιος φροντίζει εκείνους που μας φροντίζουν;
Οι γιατροί περνούν καθημερινά τον χρόνο τους ρωτώντας τους άλλους πώς αισθάνονται, ενώ η δική τους εξάντληση, ασθένεια και συναισθηματική επιβάρυνση συχνά μένουν ανείπωτες. Μέσα από προσωπική εμπειρία και τον Boxer του Orwell, το κείμενο εξετάζει πόσο μπορεί η αυτοθυσία να θεωρείται επαγγελματική αρετή πριν μετατραπεί σε βάρος για τον άνθρωπο μέσα στη λευκή ποδιά.
«Σώπα, πάντα έτσι ήταν»: πώς η εκμετάλλευση των νέων γιατρών έγινε κανόνας
Η ιατρική εξακολουθεί να παρουσιάζεται στους νέους ως λειτούργημα, ενώ το σύστημα περιμένει από αυτούς να σιωπούν, να εργάζονται χωρίς ασφάλεια και να περιμένουν την αξιοπρέπεια σαν να ήταν ανταμοιβή.