Ο Nemanja Janjić είναι μηχανικός τεχνητής νοημοσύνης και machine learning, με σπουδές στην Επιστήμη Υπολογιστών στη Σχολή Ηλεκτρονικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου της Νις. Εδώ και αρκετά χρόνια εργάζεται στην ανάπτυξη και εφαρμογή συστημάτων μηχανικής μάθησης, επεξεργασίας φυσικής γλώσσας, μεγάλων γλωσσικών μοντέλων, υπολογιστικής όρασης και υποδομών MLOps. Η επαγγελματική του εμπειρία περιλαμβάνει εταιρείες όπως οι Zucchabar, Synechron και CompStak, όπου συνέδεσε την έρευνα, τη μηχανική και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης σε παραγωγικό περιβάλλον, αναλαμβάνοντας και ευθύνη για ομάδα Data Science.
Το τεχνικό του έργο περιλαμβάνει επεξεργασία εγγράφων, OCR, συστήματα συστάσεων, ταξινόμηση κειμένου, εφαρμογές LLM, πολυτροπική τεχνητή νοημοσύνη και υποδομές για την ανάπτυξη και παραγωγική λειτουργία μοντέλων. Ως συνιδρυτής της φοιτητικής ομάδας Cognitive AI συμμετείχε επίσης στην εκπαίδευση νεότερων μελών και σε έργα που συνέδεαν τη μηχανική μάθηση με τις εικαστικές τέχνες.
Παράλληλα με την τεχνολογική του σταδιοδρομία έχει αναπτύξει σταθερή παρουσία στον χώρο του πολιτισμού. Υπήρξε μέλος της επιμελητικής ομάδας της έκθεσης «Fake Banksy – Real Message», η οποία παρουσιάστηκε σε διάφορες πόλεις της Σερβίας ως δωρεάν εναλλακτική στις εμπορικές εκθέσεις Banksy και ως χώρος συζήτησης για την τέχνη, την πατρότητα και την εμπορευματοποίηση. Παράγει επίσης σειρά βίντεο για Σέρβους εικαστικούς και την πολιτιστική κληρονομιά, έχει εκδώσει ανεξάρτητα ένα διήγημα σε περιορισμένο έντυπο τιράζ και συμμετείχε στη δημιουργία μικρού μήκους ταινίας για το Couchsurfing, την αλληλεγγύη και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Το ενδιαφέρον του για την τεχνολογία συνδέεται επίσης με τη δημοκρατία. Η τελική ακαδημαϊκή του εργασία για τη χρήση blockchain στις εκλογικές διαδικασίες βραβεύτηκε ως η καλύτερη εργασία της γενιάς του. Έχει επίσης συμμετάσχει σε εκλογική παρακολούθηση, φοιτητική αυτοδιοίκηση και κοινωνικές πρωτοβουλίες, μεταξύ των οποίων το «Liberté, égalité, fraternité» για την απομάκρυνση ρητορικής μίσους από τον δημόσιο χώρο.
Στην Avangarda τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα το σημείο όπου η τεχνολογία παύει να είναι καθαρά τεχνικό ζήτημα: ποιος ελέγχει τα συστήματα που χρησιμοποιούμε, πώς οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν την κοινωνία, τι επιφέρει η ψηφιοποίηση στην πολιτική συμμετοχή και πώς η τέχνη μπορεί να αμφισβητήσει εμπορικές και θεσμικές νόρμες.